Boek

Het is al half drie 's nachts. Het schrijven gaat voorspoedig en als het schrijven voorspoedig gaat, schrijf ik verder. Na een temps mort van enkele weken bleek de herstart makkelijker dan gedacht. De laatste loodjes van een roman. Die wegen niet het zwaarst, maar kosten meer tijd dan gedacht. Natuurlijk heb ik het weer eens te positief ingeschat. Tegen mensen die er naar vragen zeg ik vaak dat mijn boek over enkele weken gereed is. Af, zelfs. Tot nu toe bleek dat even vaak niet te kloppen. Het is geen bewuste leugen - ik vind die extra druk van een datumlimiet aangenaam.

Hoewel het boek heel gestructureerd tot stand is gekomen, is de planning een maandelijkse invulling. De mens is niet goed in staat vooruit te kijken. Een maand is daarom meer dan genoeg. Dit is een voortschrijdend gemiddelde. Ik bepaal niet per kalendermaand hoever ik wil zijn, of wat ik gedaan wil hebben, maar ik ben bezig de haalbare doelen in toekomstige weken na te streven. Daarbij kijk ik niet op een paar dagen.

Het wordt lente. De beste tijd om te schrijven.
Terwijl de natuur nieuws creëert, zal ik mijn werk voleinden.

Het wordt ochtend.
Nog enkele weken.