Gouden Harp

Ik kan vrij veel hebben.

Dat het Nederlandse leger geen normale operatie kan uitvoeren in Libië vind ik tot daar aan toe. Ik loop er wel over te bitchen, maar ondertussen lach ik in mijn vuistje.

Dat ik na een verdiend gewonnen schaakpartij uitgemaakt wordt voor grote klootzak vind ik niet elegant, maar ondertussen ook hilarisch.

Dat de winst van criminele organisatie rabobank met een kwart is gestegen is schandalig, maar dat zal worden opgelost en dat zal oplossen.

Dat psv-speler Toivonen met absurde overtredingen wegkomt zegt meer over het minkukeltje zelf, maar dat twente-speler Douglas zes wedstrijden krijgt terwijl de man volledig in zijn recht stond kan ik achter mij laten.

Dat Ahold meer dan 850 miljoen euro aan winst heeft gemaakt afgelopen jaar en nog steeds loopt te zeiken dat het minder gaat, doet mij enkel afvragen: waar gaat die 850 miljoen heen?

Dat stumpertje Matthijs van Nieuwkerk nog steeds alleen zichzelf hoort praten begrijp ik.

Dat de beste tennisspeler/snookerspeler/biljarter/golfer/fietser/etc ter wereld niet op de eerste plaats van de wereldranglijst staat gedoog ik.

Dat woonlasten, voedselprijzen en leefkosten met procenten per maand stijgen zie ik met lede ogen aan.

Maar dat de imbeciele, vruchteloze, nietszeggende, potsierlijke, onnozele, zwakbegaafde en talentloze kwelende mannetjes Nick en Simon een gouden harp krijgen (want over winnen kunnen we hier niet spreken) is onvergeeflijk.

U vraagt zich natuurlijk af hoe ik tot dit nogal milde oordeel ben gekomen.

Een voorbeeldje uit het rijmpie Ik Blijf Thuis:
Ben vergeten hoe de avond is verlopen
Ik doe m'n ogen open en word door de zon begroet
Ik heb per ongeluk een fles teveel geopend
Ik kan me niets herinneren en voel mij niet zo goed

Dus ik blijf nou maar thuis
Ik wil het liefste huilen
Maar ik kan me niet verschuilen
Dus ik blijf nou maar thuis
Het zit nog in mijn hoofd
En als jij me niet geloofd
Ik blijf thuis


Sta mij toe deze tekst te ontleden.
Ben vergeten hoe de avond is verlopen
Ok, dat kan. Dat heb ik ook wel eens. Jammer dat het incorrect Nederlands is. Maar a la, zet het woordje 'ik' voor de zin en het klopt.

Ik doe m'n ogen open en word door de zon begroet
Da's lullig.

Ik heb per ongeluk een fles teveel geopend
Per ongeluk? Hoe kan men per ongeluk een fles teveel openen? Blijkbaar kan dat volgens Sick en Nimon. Ik ben benieuwd hoe dat kan, maar dat zal wel blijken.

Ik kan me niets herinneren en voel mij niet zo goed
O. Da's vervelend. Nu weet ik niet hoe dat per ongeluk kan.

Dus ik blijf nou maar thuis
Ik wil het liefste huilen
Maar ik kan me niet verschuilen
Dus ik blijf nou maar thuis
Het zit nog in mijn hoofd
En als jij me niet geloofd
Ik blijf thuis


Dat zijn de laatste zeven zinnen.
Gewoon wat vraagjes per zin:
- Waarom blijft 'ik' nou het liefste thuis?
- Waarom wil 'ik' het liefste huilen? Hij kon zich toch niets meer herinneren?
- Ja, dat zei je al.
- Wat zit nog in je hoofd?
- Wie wat gelooft?
- Ja, dat was al duidelijk, mafkees.

Wat slécht zeg.
Luisteren mensen hier naar?
En zo ja, wie zijn dat?