Koolmees

Een schitterende koolmees bouwt zijn nest voor mijn zolderraam. Ik vind dat hij er wat vroeg bij is, maar dat lijkt het vogeltje niet te deren. Hij zit lekker in de veren, is energiek en zingt de hele dag. Koolmezen kunnen, in tegenstelling tot de mens, uitstekend ultraviolet licht zien. Op de vleugel van de koolmees zit een gekleurde band die dat soort licht weerkaatst. Het kan door de mens niet worden waargenomen, maar voor vrouwtjeskoolmezen is het licht het ultieme afrodisiacum. Hoe gekleurder de vleugelband, hoe succesvoller bij de popjes. Deze koolmees is uitzonderlijk mooi gekleurd. Een babe-magnet in koolmezenland.

Koolmezen zijn helemaal niet schuw. Ook deze komt bij mij in het raam rustig het brood oppikken waarmee ik hem de hele winter heb gevoerd. Hij hipte dan van het ene op het andere pootje heen en weer, alsof hij een bedankdansje voor mij deed. Ook kon ik steeds dichter bij hem gaan zitten. De verwachting is dat hij binnenkort uit mijn hand eet.

Het is wonderbaarlijk knap hoe hij met takjes een nest vlecht. Door observatie probeer ik uit te vogelen hoe hij dat doet. Het gaat zo snel dat ik niet verwacht het ooit goed te kunnen imiteren. Over enkele weken, als de eitjes gelegd zijn en uitgekomen, zit het paartje koolmezen samen op het nest. Ik zal dan een nachtelijke foto maken, nadat ik een lamp die uv-licht weerkaatst heb geinstalleerd. Het lijkt mij een geweldig plaatje: twee koolmezen in een donker nest, waarvan enkel de ultraviolette vleugelbanden oplichten.