(...) en Jezus trok de spijkers uit zijn handen en kwam nogal boos van het kruis af zetten.
"Waar zijn jullie verdomme mee bezig?" riep hij uit.
De dobbelaars keken verbaasd op. De brutaalste onder hen probeerde nog éen van de gewonnen sandalen onder zijn mantel te verstoppen, maar Jezus zag het.
"Hier die sandaal!" riep hij, terwijl hij met een priemend vingertje richting zijn eigen schoeisel wees.
De sandaal werd schoorvoetend terug gegeven. De andere ook.
"Hou eens op met dat gejank," snauwde hij Maria Magdalena toe terwijl hij zijn stappertjes onhandig aantrok. Niet erg aardig, maar het snikken van mevrouw Magdalena was inderdaad behoorlijk irritant.
Ondanks zijn slapende been -hij had immers al enkele uren aan het hout gehangen- en de wonden in zijn voeten, kreeg hij de slippers aan.
Uit schaamte, maar ook omdat ze zich geen raad wisten met de situatie, kreeg Jezus al zijn bezittingen terug. Zwaar vloekend en tierend liep hij weg, dwars over Golgotha. Het vermaledijde kruis kreeg een gefrustreerde trap, maar dat leverde hem extra pijn in zijn voet op.
Toen hij aan de horizon was verdwenen werd er opgelucht adem gehaald. 't Was natuurlijk niet netjes om hem de kruisigen, maar sommige betweters verdienen het eigenlijk wel.
Van Jezus van Nazareth is weinig tot niets meer vernomen. Misschien maar beter ook.
