Zondagmiddag 28 maart het open podium van Huis van Puck bijgewoond in het restaurant met de meest verschrikkelijke naam die een restaurant hebben kan: 'Goed.'.
Ja, met een punt erachter.
Er waren maar liefst negen artiesten, waarvan er één afviel. Zij moesten er in twee uur doorheen worden geramd. Vanwege de hoeveelheid lastige changementen hadden zij allen maar tien minuten. Een format dat niet bleek te werken, ondanks de uitstekende presentator.
Openen mocht Amber Nefkens. Zij zong haar eigen Nederlands- en Engelstalige liedjes, waarbij ze werd ondersteund door een gitarist die keurig speelde. De liedjes klonken mooi en Amber kan goed zingen. Haar teksten mogen wat hoogstaander worden.
Caroline in 't Veld zong Nederlandstalige, eigen liedjes, waarbij ze zichzelf begeleidde met accordeon of piano. Haar varkensliedje was leuk, maar door haar grote nervositeit had ik steeds het gevoel dat ze niet los kwam.
Lienke Iburg opende met eigen liedjes en sloot af met een door Alicia Keys gecoverd nummer van Prince. Lienke heeft een dijk van een stem en haar performance stond als een huis. Aan het eind van haar optreden probeerde ze als Alicia Keys zelf wat uit met haar stem. Dat kwam niet helemaal uit de verf. Haar pianobegeleiding moet apart genoemd worden: een jongeman die uitstekende speelde en in dienst stond van de zangeres.
Jenny Thiele zong haar eigen liedjes in haar moedertaal Duits. Een verfrissend optreden van een rasartiest die overduidelijk vaker op het podium heeft gestaan. Ze begeleidde zichzelf op de piano en beheerste dat instrument als geen ander. Haar liedjes waren niet alleen goed opgebouwd in tekst en muziek, maar ook humoristisch. Doordat ze zich niet beperkte tot zang alleen, maar gebruik maakte van een heel arsenaal mond-, tong- en keelklanken, was haar optreden wat mij betreft het hoogtepunt van de middag.
Na de pauze was het de beurt aan het O Companhia Inspirado om hun fado de zaal in te slingeren. Het maar deels welwillende publiek probeerde het trio door middel van klappen en kloppen los te krijgen. Hoewel één van de twee gitaristen meeging, bleef de zangeres één kleur bekennen. Jammer, want potentieel een waardevolle toevoeging aan de Zuid-Europese muziek in Nederland, te meer daar men geen valse noot heeft kunnen ontdekken in het moeilijke genre fado.
Mirjam Mozcko stond ook overduidelijk niet voor het eerst op het podium achter haar piano. Ze had Beate meegenomen die cello speelde en voor het eerst meezong door een microfoon. Vooral hun openingsnummer klonk tweestemmig opmerkelijk zuiver. Een knap optreden waarbij het jammer is dat alle liedjes eenzelfde toon hadden. Ik had graag iets grotesks of schreeuwerigs gehoord. Clichématige, lelijke teksten als 'i miss you so' werden afgewisseld door briljante vondsten als 'more devotion than we can take'. Gaat u hier gerust meer van horen.
Piet van Kleef, die als gastmuzikant al eerder bij Caroline in 't Veld had meegespeeld, bracht eigen liedjes. Daarbij begeleidde hij zichzelf uitstekend op gitaar. Van Kleef heeft een mooie, donkere stem. Zijn ingetogen, bijna terughoudende optreden maakte hij goed met een schrandere uitstraling. Deemoedigheid en extravertie samen. Gewoon vervelend dat hij door zijn slechte articulatie niet altijd te verstaan was.
Anne Weggeman mocht het open podium afsluiten. Haar eerste liedje op piano beloofde veel en iedereen was benieuwd naar haar verdere optreden.
Toen ze van achter de piano haar gitaar pakte om voor op het podium te gaan zitten, vond het personeel van 'Goed.' het nodig om de algemene restaurantmuziek weer op te zetten. Deze ging ondanks aandringen van de organisatie van het Huis van Puck niet meer uit.
Een schofterige daad! Blijkbaar bepaalt het keukenpersoneel hoe lang een optreden duurt.
Niet Goed en het heeft ze in elk geval één klant gekost, want enkel bij open podia zal ik aanwezig zijn. De regelmatige gang naar het restaurant voor koffie, bier of diner zal ik niet meer maken.
Op die barricade!
Al met al weer een geslaagd open podium van hoog niveau. Soms duurde een changement langer dan een optreden. Beter kan de organisatie minder artiesten meer tijd geven, zodat ook beginnende performers even tijd hebben te wennen en zich te ontspannen tijdens het optreden. Zo komen mensen meer uit de verf.
Huis van Puck begint haar positieve stempel te drukken op het culturele Arnhem door dit soort initiatieven. Doe zo voort!