Zuid Afrika

Het regent in Zuid Afrika.

Terwijl blonde bierbimbo's worden opgepakt in decadent grote stadions, omdat strakoranje jurkjes sluikreclame zouden kunnen zijn, moedigen anderen hun voetbalteam aan met ordinaire toeters waardoor het geklap en gejoel een bijrol krijgt. Het bataljon juristen, ingevlogen voordat alles en iedereen afreisde, houdt de natte zaakjes strak in de gaten. Terreurdreiging of niet.

Terwijl de miljoenen dollars sponsorgelden over de waterige hoofden van de nieuwe vedettes, de gladiatoren van deze tijd, worden verdeeld, wordt er voor honderden euro's bier over de hoofden van hossende menigtes in de binnensteden gegooid bij elk gescoord doelpunt.

Terwijl de discussie over de nauwelijks te controleren zwabberbal is losgebroken bij alle landelijke televisiestations die hun intrek hebben genomen in de betere hotels van Johannesburg of Kaapstad, trappen kinderen in de plassen naast de hoge gebouwen lachend tegen een kluwen vodden aan, die door het water steeds zwaarder wordt, totdat ze weg worden gejaagd door een piccolo in een keurig zittend roodfluwelen jasje, dat hij moet inleveren als zijn dienst erop zit.

Terwijl moeder kookt omdat haar kinderen na het kluwenvoetbal vast honger zullen hebben, vraagt ze aan de buurvrouw nog meer water te halen langs de kant van de weg, alwaar de enige kraan voor de hele sloppenwijk zit. Ze kan zelf nauwelijks lopen door de ontsteking in haar teen die met nat weer altijd opspeelt, omdat geld voor de kleine ingreep in het ziekenhuis niet aanwezig is.

Terwijl de buurvrouw moeder helpt en op blote voeten naar de waterkraan sjokt, hier en daar de plassen ontwijkend, zijn de wedstrijden afgelopen. Moeder weet dat de goudhaantjes zich zullen laven aan fruit, repen en onbeperkt water uit plastic flesjes.

Het regent, het regent.
De golfplaatjes worden nat.

Moeder kook haar eet terwyl sy haar kop skud.