Zonden kwamen als weerom gekomen meteoren.
Eén voor één en enkel misbaar voor ontzienden.
Wonderbaarlijk omvangrijk voor wat wij verdienden.
De lente was kleurrijk en niet te verstoren.
De ademtocht die vurige klanken zwoel raakte
vervormde naar toxische vlammen van schuld.
De nacht werd door kreten van raven vervuld.
Glasscherven doorspietsten het uitgebraakte
hart van de ander nog net vast in handen.
Met ijskoude vingers of trillend van drank.
Het wezensvreemd stilzwijgen moest naam hebben.
Determinatie van smeltpunten en het verschil daartussen.
Op sommige ochtenden fluiten gitzwarte vogels niet.
