Natuur laat geloven dat noten van stilte
Fixeren in zonlicht en ruisen door raaigras
Een juffer verwatert want spiegeling goochelt
De vennen zo helder en zuiver als kwartsglas
Geschreeuw van een slechtvalk weerkaatst op een zandduin
Waarschuwt het prooidier een levensgang in
De wolken gaan opwaarts naakt, dringend myopisch
Voeren een schemerig ruimtebewind
Registers gerangschikt op klankkleur verbreken
Viervoudig het harmonieuze bestand
Met machinekabaal trekt de aarde ten strijde
Zet schroomloos de dag maar eens prachtig in brand
