NK Schaken R1

Na slecht geslapen te hebben moest het er toch van komen: de eerste ronde van het Open Nederlands Kampioenschap Schaken 2010 te Dieren.

Gapend met zwart goed uit de opening gekomen, omdat wit geen spel zocht en veel afruilde. Het eindspel, met beiden twee torens en twee lopers, was goed voor mij, maar in plaats van het plusje uit te bouwen, wilde ik, nadat ik het initiatief naar mij had toe getrokken, direct winnen. Alle varianten berekend, maar de meest eenvoudige niet. Alle varianten leverden mij een pion op, maar de meest eenvoudige niet. Mijn tegenstander zag geen enkele variant, behalve de meest eenvoudige. Daardoor verzandde het en bleef er een remise-achtig eindspel over met beiden een toren en een loper. Omdat wit wat zwaktes toeliet, speelde ik nog door, maar er was geen ontkomen aan: remise. In de eindstelling had ik liever zelfs wit gehad.

Het eerste halfje is binnen tegen een speler met een rating van 1883. Niet slecht met zwart, maar als ik tegen dergelijke zwakkere broeders rustig aan doe in het eindspel, waar toch mijn kracht ligt omdat het dan op schaken aankomt, schuif ik ze genadeloos van het bord.


Er waren interessantere zaken te beleven. Bij éen van de hoge borden in de a-groep was een mooie stelling ontstaan:



De laatste zet van wit is Pd7 om op f6 het vorkje te geven.

Zwart speelde:
1. ...Txf2+
2. Txf2 Dd6
Om daarmee het vorkje op te heffen, maar wit had het verder gezien:
3. Pf6+!
Het kan toch, want na 3. ...Dxf6 volgt het aftrekschaakje op h7 en het eindspel is eenvoudig gewonnen.
Dus
3. ...Kf8
4. Pxe8 Dxa6+
5. Ke3 Kxe8
Met geaccepteerd remise-aanbod.

Echter! (Natuurlijk is er een echter.)
Als zwart in de diagramstelling verder offert:
1...Txe4+
2.Lxe4 Dxe4+
3.Kd2 Dxd5+
4.Kc1 Dc4+
5.Kb1 Txf2
Is het eenvoudig gewonnen.
Bij een ander is het altijd makkelijker.