Er kwam een cocon van geur tegenover mij zitten vanmiddag. Een combinatie van goedkope aftershave, slechte deodorant en smerige parfum. Van alles ook veel te veel opgedaan.
Mijn tegenstander, genaamd Roland van Keeken, stonk een uur in de wind, maar er was geen wind dus heb ik zo'n vier uur met mijn neus in mijn eigen t-shirt gezeten.
Toen hij zijn eerste zet gedaan had, zijn klok in had gedrukt, zodat mijn tijd begon te lopen, begon hij zijn eigen stukken goed te zetten. Toen ik hem vroeg of hij dat in zijn eigen tijd wilde doen, had hij nog het lef te vragen of hij het af mocht maken. Een kort nee was zijn deel.
De partij verliep wel aardig. Het was mij al snel duidelijk dat hij mij niet kon verslaan, maar hij deed geen slechte zetten en had wat initiatief. Met zwart is het altijd lastiger en misschien zette ik ..d5 te snel door.
In de tijdnoodfase, waar alleen ik last van had, zocht hij na elke zet zijn vrienden op. Een bevriend meisje was hem overduidelijk raad aan het geven en op een goed moment hoorde ik zelfs advieszetten. Jammer dat een schaakvriend pas ná de partij naar mij toe kwam om te zeggen dat hij even had afgeluisterd en hen inderdaad uitgebreid over de partij had horen praten, anders had ik ter plekke de winst geëist.
Nu was een eigenlijk bloedeloze remise een feit. Ondanks de chemische oorlogsvoering.
Eindelijk dik veertig zetten gedaan zonder serieuze fouten. De concentratie lijkt terug na verandering van de voorbereiding.