21 juli 2011
Met de witte stukken liep ik tegen een vreemdogende variant van de Pirc aan. Mijn tegenstander, een vriendelijke man met de prachtige schaaknaam Nicolai Kabanof (ELO 2058), rokeerde kort terwijl hij al enkele verzwakkingen had toegelaten op zijn koningsvleugel.
Hierdoor kon ik een batterij aan zware stukken op de g-lijn zetten, die allen keken naar de g6-pion, die niet kon worden ondersteund door andere pionnen, omdat deze al op f5 en h5 stonden. Een enorm gat in zijn stelling, dat met bijna al zijn materiaal moest worden verdedigd.
Thematisch het tweede front geopend, een nieuwe zwakte gecreeerd en toen mijn stukken in zijn stelling via de damevleugel binnenkwamen, kostte het hem enkele pionnen.
Hoewel Nicolai uitermate bekwaam verdedigde kon hij het niet laten om mijn h4-pion weg te snoepen. Natuurlijk was dat een valletje, want het was direct voorbij. Alle verdedigende functies van de dame waren verdwenen. Ik won twee centrumpionnen en de rest was zoals men placht te zeggen een kwestie van techniek.
De vrije e-pion liep door, onderbrak een verdedigende torenlijn en zou nog meer materiaal gaan ophalen. Dit gebeurde niet, daar mijn tegenstander de verkeerde toren gaf voor de pion, waardoor het via de kleinst mogelijke combinatie een geinig mat in twee was. Dat wachtte hij niet af en gaf op.
Een 2000-plus-speler volledig onder de voet lopen geeft een goed gevoel. Dan moet je namelijk sterk spelen en dat heb ik ook gedaan. Met 3,5 uit 4 beleef ik een koosjer toernooi. Nog twee rondes te spelen. Morgen met zwart tegen vrolijke levensgenieter en natuurliefhebber Frans Arp, die in de afterparty nog mee-analyseerde.
Een vrouw. schreef op 21 Jul, 2011:
Gaat lekker zo! Succes maar weer voor morgen, Boelof.