OSKA R6

In de laatste partij van het weekend moest ik aantreden tegen Bart von Weijsenfeld, ratinkje 2188. Ga d'r maar aan staan.

Het spreekt voor zich dat ik op zondagmiddag de opening per definitie verkloot en deze partij vormde daarop geen uitzondering.

Update 6 sep: blijkt dat ik gewoon elf zetten theorie volg maar daarna niet logisch doorzet. Dus niet de opening verkloot, maar in het begin van het middenspel lelijke zetten gedaan.

Met scherp spel kreeg mijn tegenstander meer ruimte, maar leek zijn stelling niet echt te kunnen verbeteren. Toen hij dat probeerde door de stelling te openen, bleken mijn stukken net iets beter te staan en ging ik in op een nogal combinatoire situatie, die veel te moeilijk voor het menselijk brein was.

Den Computer zal er als vanzelf gekruid gehakt van maken.
Toen de kruiddampen waren opgetrokken, bleek ik eerst een toren en twee pionnen tegen twee stukken te hebben, maar dit werden, dankzij een lullig paardvorkje, drie vrijpionnen waarvan twee dubbel, tegen een stuk.

Mijn tegenstander had nogal tijdnood, maar bleek toch de goede zetten keer op keer te kunnen vinden, zodat een remise het gevolg was.

Hiermee kwam mijn totaalscore op 3 uit 5 partijen, plus een bye voor ronde 2. Ik heb eindelijk weer een goed gevoel met het schaken, dus het nieuwe seizoen, dat voor de vanwege de kou dichtgeslagen deur staat, belooft veel goeds.
Hopelijk kan ik mijn verloren rating van het ONK goedmaken.

Mijn TPR in het Open Arnhems Schaak Kampioenschap was 1999, dus op mijn rating. De eerste partij, die ik snel had kunnen beslissen, ga ik vergeten.

Allen bedankt, zowel lezers als volgers, maar vooral de organisatie!
Tot Apeldoorn, komend weekend!