19 juli 2011
Met een tegenstander die 2.03m groot was, genaamd Rudy Veenhoff, werd de partij van de 2e ronde een clash of the giants.
Tegen de Franse opening heb ik met wit een enorme monsterscore van jewelste (om de dubbele pleonasmen er maar in te houden), want meestal kom ik al vrij snel goed te staan. Zo ook nu. Een mindere periode zorgde ervoor dat ik de beste zetten niet speelde, waardoor Rudy de witveldige lopers kon afruilen. Zo bleef ik met een slechte zwartveldige loper zitten.
Evenals gisteren zat ik vandaag weer lang op het stukoffer te azen. Toen deze eenmaal kon heb ik 'm gespeeld en was het vrij vlotjes bekeken. Een solide overwinning zonder grote fouten en al veel beter gespeeld dan gisteren.
In mijn database staan nu 21 partijen die ik met wit tegen het Frans heb gespeeld en 18 daarvan heb ik gewonnen! Een lekker score. Maarja, zoals Anand zei: "Dat Frans kán ook helemaal niet."
Rudy bleek in de nabeschouwing even vriendelijk als lang, dus na enkele Hoegaarden en wat snelschaak bleef het nog uren gezellig.
Ook leuk dat ik nog werd aangesproken door Harry Wubs, waarmee ik vorig jaar bier dronk na de partij die ik tegen hem speelde. Hij kwam terug op het logje (link) dat ik daarover schreef. Harry, we drinken er deze week sowieso nog éen! (Of twee.)